Art. 31 KCKodeks cywilny, rozdział III: Uznanie za zmarłego
Obowiązuje brzmienie zweryfikowane na 20.10.2026 źródło
§ 1. Domniemywa się, że zaginiony zmarł w chwili oznaczonej w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego.
§ 2. Jako chwilę domniemanej śmierci zaginionego oznacza się chwilę, która według okoliczności jest najbardziej prawdopodobna, a w braku wszelkich danych – pierwszy dzień terminu, z którego upływem uznanie za zmarłego stało się możliwe.
§ 3. Jeżeli w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego czas śmierci został oznaczony tylko datą dnia, za chwilę domniemanej śmierci zaginionego uważa się koniec tego dnia.
Wróć do: Rozdział III. Uznanie za zmarłego · spis treści: Kodeks cywilny
Źródło i stan prawny
- Akt
- Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93)
- Tekst
- t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795; tekst jednolity w ISAP
- Podstawa brzmienia
- tekst ujednolicony Kancelarii Sejmu z 16.10.2026 (PDF w API ELI), sprawdzony automatycznie z tekstem jednolitym Dz.U. 2026 poz. 795
- Brzmienie zweryfikowane na
- 20 października 2026 r.
- Ostatnia udana kontrola źródeł
- 20 października 2026 r., godz. 00:35
- Status przepisu
- obowiązuje (stan na dzień weryfikacji)
Wydruk z https://przepisy-cywilne.pl/kodeks-cywilny/art-31/. Brzmienie zweryfikowane na 20.10.2026.